بی تو با خاطره هایت چه کنم

تا کجا این قصه خواهد رفت، نمیدانم

تا به کی مهرت برون خواهد شد از دل، نمیدانم

تو قصه ی ناتمام زندگی منی

کاش جایی از این قصه را بشود نقطه گذاشت، پایان داد....

گویی این عشق پاک و زلال نقطه ی پایانی ندارد

ترسم این است نکند نقطه ی پایانش مرگی باشد بدون دیدن دوباره ی تو

وای که من چقدر لبریزم از انتظارت

تو و من و این قصه ی نامعلوم...... تا کجا؟ تا به کی؟

نکند تا لحظه ای که باید گفت: آمدی جانم به قربانت، ولی حالا چرا

حسرت دیدارت، دیدار چشمانت....

تو را من چشم در راهم